ديگه از زير درختا راه نمي رم

  

هر سال پاييزو دوست داشتم

چون مي دونستم وقتي از روي برگاي قشنگ زرد و نارنجي راه مي ريم و از صداي خش خششون لذت مي بريم با اين كار هيچ لطمه اي به درخت وارد نمي كنيم،چرا كه درخت به حيات خودش ادامه مي ده و ما مي تونيم در بهار تداوم زندگيشوبا چشمامون ببينيم.

اما امسال فهميدم كه درخت چه كار سختي مي كنه
وقتي كه يكي يكي رقص برگاشو و به زمين افتادنشونو مي بينه
وقتي جدا شدنشونو ، خرد شدنشونو مي بينه
وقتي مرگشونو مي بينه
اما دوباره سبز مي شه و زندگيشو از نو شروع مي كنه

امسال پاييز جدا شدن دو تا از نزديكامو ديدم
اما من استقامت درختو دارم كه بازم با همون شوق به زندگيم ادامه بدم؟

با اينكه راه رفتن روي برگارو خيلي دوست دارم اما چند وقتيه كه ديگه از زير درختا راه نمي رم.