یه وقتایی فکر می کنم خدا چرا انقدر دست دست می کنه آخه؟

بابا اینهمه بچه مثبت داریم . هنوز وقتش نشده؟

اما وقتی درگیر همون آدمای به ظاهر مثبت می شم . می فهمم خدا چی می کشه از دست ما

کاش لااقل اگه حق می خوریم ، دل می شکونیم ، کج میریم ، تیپ و قیافتونو هم همون شکلی کنیم

دردم میاد وقتی می بینمتون با این همه ادعا ، ولومو بیار پایین حداقل ، داد نزن انقدر ادعاهاتو

دردم میاد وقتی میبینم جای مهمی نشستی ، با زندگی و آینده ی بقیه داری بازی می کنی ، بقیه ای که می تونن دنیایی رو عوض کنن ، اما تو ...

دردم میاد وقتی می بینم انقدر بزرگ نیستم که کاری از دستم بر بیاد . برای خودم . برای بقیه . برای آینده .

روحم ، دیشب از قطار خواب جا ماند ...

انگار از جسمم خسته و آشفته بود و خودش را به دیواره های آن می کوفت .

حس بدیست جسم و روح کنار هم باشند اما نیاز به جدایی داشته باشند

هر دو همدیگر را پس می زنند و با هم سازش ندارند و مثل یک حلقه ی مثبت این حس بد را تقویت می کنند

تقصیر کدام است نمی دانم؟

حتی نمی دانم روحم است که اینها را می گوید یا جسمم؟

شاید هردو

شاید هیچ کدام

حسودیم شد به صدای خروپف ها

کاش لا اقل صدای جیرجیرک بلد بودم

امسالم که نیومدی 

پیر می شم به دردت نمی خورما

از ما گفتن بود

حتما تو دلت می گی حالا که جوونی چه گلی زدی به سرمون

...

عید همه مبارک

گیج شدم

جواب میخوام

وقتی به چیزی می گن مطلق یعنی همیشه و 100% و کامل با همه ی صفات .

مثلا مهربونی مطلق یعنی همیشه مهربون

یعنی کسی که دلش نمی آد سختی کشیدن دیگرانو نگاه کنه و هیچ کاری براشون نکنه

یعنی کسی که هر چی ازش می خوان می ده نه هر چی که خودش دلش می خواد

اما و اگر و چرا نداره

حالا من فازی بهت نگاه کنم یا مطلق ؟ اگه منطقت فازیه که همه چی بهم می ریزه؟

نمی دونستم این سوالای شاخ دار و اشتباهات دم دارو بچه ها از کجا می آوردن که توی تگ نویسیاشون بهش بر می خوردن ! برا همین مجبور شدم با مثال جلو برم:

بچه ها زندگی ما یه سند html هست که شروع اون با تگ <تولد> و پایانش با تگ <تولد/> شکل می گیره و ما هر کاری که توی این دنیا انجام میدیم بین این دو تگ قرار می گیره . وقتی تگ زندگیمون بسته شد یعنی زندگیمون اسلش خورده و وقت تمومه...

دبستان ، راهنمایی ، دبیرستان ، دانشگاه ، کار ، ازدواج تگهای ابتدایی انتهایی و بعضا پارامتریکی هستن که ... 

دیدم کلاس فلسفی شد!فهمش هم برا بچه ها سخت تر . قطعش کردم...

خدایا تگ های زندگی مارو به پارامترهای درست مقداردهی کن 

خدایا error های مارو ببخش و خودت اصلاحشون گردان

خدایا پارامترهای href و src یمان را به هر آنچه می پسندی آدرس دهی فرما

از بالای سن که تو چشم بچه ها نگاه می کنم انگار همه ی احساساتشونو دارن داد می زنن

یکی از ترسش آروم نشسته

یکی احترام می ذاره

یکی مودبه

یکی اعتقاد داره

یکی هیچ کودومو نداره و افتخار می کنه به گستاخ بودنش

خدایا اگه تو کلاس دنیا از دسته ی پنجمیم ، هدایتمون کن .

کشف کردم هر چیزی که دوسش داشته باشم اما تو  توش نباشی دورمون می کنه از هم

یه سوال: توی چشماشم هستی یا باید اعتیادمو ترک کنم؟

 تو جنگل وب قدم می زدم که یادم افتاد قدیما این طرفا یه کلبه ای داشتم .

کلی فکر کردم که یادم بیاد کلیدشو توی این جابجایی ها کجا گذاشتم . بالاخره از گوشه کنارای ذهنم و لا به لای همه ی دلمشغولیا پیداش کردم .

درش که باز شد تازه فهمیدم چقدر دلم براش تنگ شده . توی یه لحظه غم و شادی ها ،‌خوشی ها و ناخوشی ها ،‌خاطرات تلخ و شیرینی که توش داشتم از جلوی چشمم گذشت .

انگار بغض کردم ! نمی دونم از غمه یا شادی؟! اما دلم یه هوای بارونی می خواد که گرد و خاکی که اینجارو پر کرده بتکونه و با خودش ببره .

کلبه ی جنگلی من بی وفاییمو ببخش . حوصله ی مهمون داری؟

عازم سفری هستم که مسیرش هدفه ، شروعش هدفه ، تدارکش هدفه ، آدابش هدفه و بازه ی ته و سر هدفش بی نهایته.

سفری از خیلی دور به خیلی نزدیک

حلالم کنید

آیینی جدید یافتم:

آن که عشق را آفریده ، هر نامی که می خواهد داشته باشد ...من  با تمام وجود ستایشش می کنم و سر بر سجده نهاده می پرستمش .

تو با هر آیینی که هستی به عشق می خوانمت تا قدرت خالق را در آن ببینی و تسلیمش شوی که این است اوج عشق و ایمان